Ραμόν Μπενίτεζ (Ramón Benítez)

Ραμόν Μπενίτεζ ήταν το όνομα με το οποίο ο Τσε ταξίδεψε το 1966 στη Βολιβία προκειμένου να οργανώσει το εκεί αντάρτικο κίνημα. Πριν ακόμη εγκαταλείψει την Κούβα γιά τη Βολιβία – και με ελάχιστους ανθρώπους να γνωρίζουν τι επρόκειτο να συμβεί – ο Τσε μπήκε στη διαδικασία αλλαγής του παρουσιαστικού του. Έτσι, ο «Ραμόν Μπενίτεζ» ήταν ένας μεγαλύτερος ηλικιακά άνδρας (γύρω στα 55-60), με λίγα μαλλιά και χοντρά γυαλιά μυωπίας. Το παρουσιαστικό συνόδευαν και τα ανάλογα έγγραφα (διαβατήριο, σχετικές επαγγελματικές ταυτότητες) με τα οποία θα μπορούσε να περάσει ανενόχλητος τον έλεγχο του αεροδρομίου της Λα Παζ και όπου αλλού χρειαζόταν.

: Το διαβατήριο του «κ.Ramón Benítez».

Πριν αναχωρήσει για τη Βολιβία ο Τσε, μεταμφιεσμένος ήδη σε Ραμόν, επισκέφτηκε γιά τελευταία φορά την οικογένεια του. Η σύζυγος του, Αλεϊδα Μαρτς, περιγράφει εκείνη την συγκινητική συνάντηση:

«Λίγες μέρες πριν από την αναχώρησή, τον μετέφεραν σε ένα ασφαλές σπίτι που βρισκόταν στην Αβάνα, μεταμορφωμένο ήδη σε γερο-Ραμόν, κι’ εκεί ζήτησε να δει τα παιδιά. Η συνάντηση έπρεπε να γίνει με αυτόν τον τρόπο, επειδή φοβόταν ότι τα μεγαλύτερα παιδιά μας, αν τον αναγνώριζαν, κάπου θα το έλεγαν, κι αυτό ίσως προκαλούσε πολύ σοβαρά προβλήματα.

Όταν έφτασαν τα παιδιά, τους τον σύστησα ως έναν στενό φίλο του μπαμπά τους απ’ την Ουρουγουάη, που ήθελε να τα γνωρίσει. Φυσικά δε φαντάστηκαν ότι εκείνος ο άντρας,

που έδειχνε εξηντάρης, μπορούσε να είναι ο πατέρας τους. Ήταν μια στιγμή πολύ δύσκολη γιά τον Τσε αλλά και για μένα. Για εκείνον βέβαια ήταν εξαιρετικά επώδυνο το να βρίσκεται τόσο κοντά τους και να μην μπορεί να τους το πει, ούτε να τους φερθεί όπως ήθελε. Ήταν μία απ’ τις πιο σκληρές δοκιμασίες που χρειάστηκε να περάσει ποτέ του. […]

Η Αλεϊδίτα, τρέχοντας ξετρελαμένη πέρα-δώθε, χτύπησε κάπου το κεφάλι της, και ήταν ο Τσε εκείνος που τη φρόντισε. Το έκανε με τόση λεπτότητα και ευαισθησία, που ύστερα από λίγο η μικρή ήρθε να μου πει ένα μυστικό, που το άκουσε κι εκείνος: «Μαμά, αυτός ο κύριος είναι

ερωτευμένος μαζί μου». Δεν είπαμε τίποτα, χλομιάσαμε μόνο σ’ όλον εκείνο το φόρτο συναισθημάτων.

Αλεϊδα Μαρτς, Αναπόληση: Η ζωή μου με τον Τσε, Εκδ. Ψυχογιός, 2007.

Ο Φιντέλ ρίχνει μια ματιά στο διαβατήριο του «Ραμόν Μπενίτεζ» ενώ ο μεταμφιεσμένος Τσε παρακολουθεί.

Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας (PCC)

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κούβας (Partido Communista de Cuba) αποτελεί τη μετεξέλιξη της Επαναστατικής κυβέρνησης του Φιντέλ Κάστρο που ανέλαβε την εξουσία το 1959. Βασισμένο αρχές του μαρξισμού-λενινισμού, ιδρύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1965 στην Αβάνα. Πρώτος Γενικός Γραμματέας ορίστηκε τότε ο σημερινός πρόεδρος της χώρας, Ραούλ Κάστρο.

Το πρώτο συνέδριο του Κόμματος έλαβε χώρα το 1975 ενώ ακολούθησαν συνέδρια το 1980, το 1986 το 1991 και το 1997. Το πιό πρόσφατο Συνέδριο (6ο) έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2011 στην Αβάνα.

Το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του κόμματος είναι η εφημερίδα «Γκράνμα» (Granma).

Λα Καμπάνια (La Cabaña)

Το Οχυρό του Σαν Κάρλος δε λα Καμπάνια (Fortaleza de San Carlos de la Cabaña), γνωστό ως Λα Καμπάνια, είναι ένα σύμπλεγμα κάστρων του 18ου αιώνα και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του λιμανιού της Αβάνας. Θεωρείται το μεγαλύτερο σε όλην την αμερικανική ήπειρο.

Το κάστρο της Λα Καμπάνια χρησίμευσε ως στρατιωτική βάση και φυλακή τόσο κατά την ισπανική αποικιοκρατία όσο και κατά την διάρκεια της κουβανικής ανεξαρτησίας. Υπήρξε στρατιωτική φυλακή γιά αντιφρονούντες κατά τη δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα έως και τον Ιανουάριο του 1959 όταν και καταλήφθηκε από δυνάμεις των ανταρτών υπό την ηγεσία του Τσε Γκεβάρα. Γιά διάστημε πέντε μηνών αποτέλεσε τη βάση του Τσε ο οποίος επέβλεπε τη δικαστική διαδικασία γιά απόδοση δικαιοσύνης γιά λογαριασμό της νέας επαναστατικής κυβέρνησης. Στη Λα Καμπάνια δικάστηκαν – και ορισμένοι εξ’ αυτών εκτελέστηκαν – συμμετέχοντες στο καθεστώς Μπατίστα και συνεργαζόμενοι με τη δικτατορία.

Σήμερα, οι περιβόητες φυλακές της Λα Καμπάνια αποτελούν μουσείο προσβάσιμο στο κοινό, ενώ σώζεται το γραφείο απ’ όπου ο Ερνέστο Γκεβάρα ασκούσε τη διοίκηση των δυνάμεων του οχυρού κατά την Κρίση των Πυραύλων το 1961. Κρατώντας ένα έθιμο που υπάρχει από την περίοδο της αποικιοκρατίας, κάθε βράδυ στις 9:00 ακούγεται κανονιοβολισμός (γνωστό ως «το κανόνι των 9») που συμβολίζει το κλείσιμο των τειχών της πρωτεύουσας.

Che (ταινία)

Η ταινία «Che», παραγωγής του 2008, είναι μια κινηματογραφική περιήγηση στη ζωή του Τσε Γκεβάρα. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο αμερικανός Στήβεν Σόντερμπεργκ, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο (του Τσε) έχει ο βραβευμένος με Όσκαρ πορτορικανός ηθοποιός Μπενίσιο Ντελ Τόρο, ο οποίος ήταν εκ των βασικών παραγωγών. Η ταινία χωρίζεται στο Πρώτο («The Argentine») και το Δεύτερο («Guerilla») μέρος, συνολικής διάρκειας 268 λεπτών.

Η επίσημη πρεμιέρα του φιλμ έγινε στο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών το Μάϊο του 2008.

Πέραν του Ντελ Τόρο συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Φράνκα Ποτέντε, Καταλίνα Σαντίνο Μορένο, Τζούλια Όρμοντ, Ντέμιαν Μπιχίρ, Ροντρίγκο Σαντόρο.

Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν κυρίως στο Μεξικό αλλά και στο μέγαρο των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.

Το πρώτο μέρος της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους).

Bαλεγκράντε (Vallegrande)

Το Βαλεγκράντε η Βαγιεγκράντε (στα ισπανικά «μεγάλη κοιλάδα) είναι μιά μικρή κωμόπολη στα νότια της Βολιβίας. Η πόλη απέκτησε διεθνή φήμη όταν κατά τη διάρκεια ερευνών το 1997 ανακαλύφθηκαν τα οστά του Τσε Γκεβάρα και άλλων έξι συντρόφων του. Οι δολοφόνοι του επαναστάτη μετέφεραν το άψυχο σώμα του από το γειτονικό χωριό Λα Ιγκέρα και το έθαψαν δίπλα σε ένα απομακρυσμένο χωράφι με σκοπό να το εξαφανίσουν το συντομότερο.

Η είδηση ότι το Βαλεγκράντε αποτέλεσε τον τάφο του Τσε γιά 30 χρόνια έκανε τη μικρή κωμόπολη πόλο έλξης τουριστών απ’ όλο τον κόσμο. Ντόπιοι έχουν προχωρήσει σε «αγιοποίηση» του αργεντίνου κομαντάντε, τιμώντας κάθε χρόνο τον Σαν Ερνέστο.

: Το σημείο ταφής του Τσε στο Βαλεγκράντε της Βολιβίας.

Η κωμόπολη ιδρύθηκε το 1612 από Ισπανούς αποικιοκράτες και είχε το όνομα Ciudad de Jesús y Montes Claros de los Caballeros del Vallegrande (Πόλη του Ιησού και των Ιπποτών του Μοντες Κλάρος του Βαγιεγκράντε). Αρκετοί απ’ τους αυτόχθονες κατοίκους του ήταν Ασκενάζι και Σεφαρδίτες Εβραίοι οι οποίοι σταδιακά στράφηκαν στον Καθολικισμό η αντιμετώπισαν την απειλή της Ιεράς Εξέτασης.

Σήμερα το Βαλεγκράντε αριθμεί περί τις 6.000 κατοίκους.

Διαβάστε: Richard Gott: Ανταπόκριση από το Βαλεγκράντε.

Ροσάριο (Rosario)

Το Ροσάριο (Rosario) της Αργεντινής είναι η γενέτειρα του Ερνέστο Γκεβάρα. Πρόκειται γιά τη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Σάντα Φε, σε απόσταση περίπου 300 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα της χώρας, Μπουένος Άιρες. Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Αργεντινής και σημαντικό εμπορικό κέντρο της βορειοανατολικής Αργεντινής, καθώς βρίσκεται πάνω στον ποταμό Παρανά, από όπου διέρχονται διάφορα εμπορεύματα.

Αλμπέρτο Γκρανάδο (Alberto Granado)

Ο Αλμπέρτο Γκρανάδο ήταν αργεντινο-κουβανός γιατρός και συγγραφέας. Υπήρξε στενός φίλος του Τσε και συνταξιδιώτης του κατά το πολύμηνο ταξίδι τους στη Λατινική Αμερική, το οποίο καταγράφτηκε στο βιβλίο «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας». Ήταν ο ιδιοκτήτης της θρυλικής μηχανής «Ποδερόσα ΙΙ». Γεννήθηκε το 1922 το Ερνάντο, στην επαρχία της Κόρδοβα της Αργεντινής και σπούδασε βιοχημική και ειδίκευση στην επιδημιολογία και τη λεπρολογία. Αργότερα ίδρυσε στην Κούβα την Σχολή Ιατρικής του Σαντιάγκο και δίδαξε βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Τη δεκαετία του ’80 έλαβε μέρος στην ίδρυση της Κουβανικής Εταιρείας Γενετικής της οποίας διορίστηκε πρόεδρος. Από το 1997 και έπειτα, έχοντας πλέον συνταξιοδοτηθεί, αφιερώθηκε στην προώθηση των συμφερόντων της Κούβας και των ιδεών του συντρόφου του, Τσε.

Ο Γκρανάδο υπήρξε σύμβουλος των συντελεστών της ταινίας «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» (2004) που σκηνοθετήθηκε από Βάλτερ Σάλες με παραγωγό τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το βιβλίο του «Travelling with Che Guevara: The Making of a Revolutionary», στο οποίο βασίστηκε η ταινία, εκδόθηκε στην αγγλική γλώσσα το 2003. Ο Αλμπέρτο Γκρανάδο πέθανε το Μάρτιο του 2011 από φυσικά αίτια σε ηλικία 88 ετών στην Αβάνα.

Κατηγορία: Chepedia