Πόλη του Μεξικού (Ciudad de México)

Η Πόλη του Μεξικού (Ciudad de México ή México D.F) είναι η πρωτεύουσα του Μεξικού και το σημαντικότερο οικονομικό, βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο στη χώρα. Είναι η πόλη στην οποία γνωρίστηκαν τo 1955 ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και ο Φιντέλ Κάστρο, έπειτα από σύσταση του Ραούλ Κάστρο. Η συνάντηση έγινε σε φιλικό σπίτι όπου συζητήθηκε η αναγκαιότητα να δημιουργηθεί επαναστατικό κίνημα γιά την ανατροπή της δικτατορίας Μπατίστα στην Κούβα.

Σήμερα, η μητροπολιτική περιοχή του Μεξικού (Zona Metropolitana del valle de México) ενσωματώνει 58 παρακείμενους δήμους του κρατιδίου Μεξικο και 1 δήμο του κρατιδίου Ιντάλγκο. Tο 2005 η μητροπολιτική περιοχή του Μεξικού είχε έναν πληθυσμό 19,2 εκατομμυρίων, κάνοντας τον τη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στο δυτικό ημισφαίριο και η δεύτερη μεγαλύτερη στο κόσμο. Το 2005 αυτή ταξινόμηθηκε ως πλουσιότερη αστική συσσώρευση ΑΕΠ στο κόσμο.

Από γεωγραφικής άποψης, η Πόλη του Μεξικού βρίσκεται στην κοιλάδα του Μεξικού, αποκαλούμενη επίσης ως Κοιλάδα Αναχουάκ (Anahuac), μια μεγάλη κοιλάδα στα υψηλά οροπέδια στο κέντρο του Μεξικού, σε ένα ύψος 2.240 μέτρων. Στηρίχτηκε αρχικά από τους Αζτέκους το 1325 σε ένα νησί της λίμνης Τεξκοκο (Texcoco).

Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας (Motorcycle Diaries)

Τα Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας (Diarios de Motocicleta) είναι ημερολόγιο ταξιδιού σε μορφή αφηγήματος γραμμένο από τον ίδιο τον Ερνέστο Γκεβάρα. Το βιβλίο, εκδωθέν γιά πρώτη φορά στα ισπανικά το 1993, περιγράφει τις εμπειρίες και αναμνήσεις του Γκεβάρα από το πολύμηνο ταξίδι του στη Λατινική Αμερική κατά τα νεανικά του χρόνια (1952) μαζί με τον στενό του φίλο Αλμπέρτο Γκρανάδο. Ο Τσε περιγράφει το ταξίδι με την θρυλική μοτοσυκλέτα «Ποδερόσα ΙΙ» (ιδιοκτησίας Γκρανάδο), τα όσα είδε και έζησε σε χωριά και πόλεις της Νότιας Αμερικής, τις αναποδιές και τα ευχάριστα, τις καλές και κακές εμπειρίες μιάς περιπλάνησης που σφράγισε τη νεότητα του.

Γιά πολλούς, το ταξίδι αυτό του νεαρού Τσε σημάδεψε και τις μετέπειτα επαναστατικές ιδέες του. Βλέποντας με τα ίδια του τα μάτια την πείνα, τη φτώχεια, τη δυστυχία αλλά και τα αποτελέσματα του ιμπεριαλισμού στις υποανάπτυκτες περιοχές της Λατινικής Αμερικής ο Τσε – φοιτητής ιατρικής τότε – αρχίζει να αποκτά έντονη επαναστατική συνείδηση. Ο ίδιος κλείνει τα απομνημονεύματα του με τα εξής λόγια:

«Νιώθω κιόλας να γεμίζουν τα ρουθούνια μου από τη στυφή οσμή του μπαρουτιού και του αίματος, του θανάτου του εχθρού. Το κορμί μου συσπάται κιόλας πρόθυμο γιά τη μάχη και ετοιμάζω την ύπαρξη μου σαν ιερό ναό, για να αντηχήσει μέσα του με νέα δύναμη και νέες ελπίδες η ζωώδης κραυγή του θριαμβευτή προλεταριάτου».

Στην αρχή δε των σημειώσεων του, τις οποίες επιμελήθηκε λίγα χρόνια αργότερα ως μέλος του κουβανικού επαναστατικού αγώνα, ο Τσε γράφει:

«Το πρόσωπο που έγραψε αυτές τις σημειώσεις «πέθανε» μόλις ξαναπάτησε το πόδι του στη γη της Αργεντινής και αυτός που τις τακτοποιεί και τις «ξαναχτενίζει», «εγώ», δεν είμαι εγώ. Δεν είμαι ο ίδιος, εσωτερικά τουλάχιστον. Τούτη η άσκοπη περιπλάνηση στη «Μεγάλη Αμερική Μας» με άλλαξε περισσότερο απ’ ότι πίστευα».

Στα «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» βασίστηκε η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία σκηνοθεσίας Βάλτερ Σάλες που προβλήθηκε το 2004.

Φέλιξ Ροντρίγκεζ (Félix Rodríguez)

Ο Φέλιξ Ίσμαελ Ροντρίγκεζ Μεντιγκούτια (γεννηθείς το 1941 στην Αβάνα) είναι πράκτορας της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (C.I.A). Είναι περισσότερο γνωστός γιά το ρόλο που διαδραμάτισε στη δολοφονία του Τσε στη Βολιβία το 1967.

Ανηψιός υπουργού της κυβέρνησης του δικτάτορα Μπατίστα, ο Ροντρίγκεζ ανέπτυξε από νωρίς έντονα αντικομμουνιστικά αισθήματα. Μετά τον θρίαμβο της Επανάστασης στην Κούβα, η οικογένεια του εξορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ο Φέλιξ ανέλαβε δράση ενάντια στην κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο. Έγινε μέλος της Αντικομμουνιστικής Λίγκας της Καραϊβικής που ίδρυσε ο δικτάτορας του Αγίου Δομίνικου Ράφαελ Τρουχίγιο. Κατά τη διάρκεια της μισθοφορικής επιχείρησης του Κόλπου των Χοίρων, ο Ροντρίγκεζ ήταν ήδη στρατολογημένος στην C.I.A. και εισήλθε στην Κούβα παράνομα προκειμένου να συλλέξει χρήσιμες πληροφορίες γιά την προετοιμασία της εισβολής.

Το 1967 οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες του ανέθεσαν μιά ιδιαίτερη αποστολή: την προετοιμασία και εκπαίδευση ομάδας πρακτόρων με στόχο τη σύλληψη του Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία. Ο Ροντρίγκεζ, καμουφλαρισμένος με την ιδιότητα του βολιβιανού στρατιωτικού, ανέκρινε τον αιχμάλωτο Τσε λίγες ώρες πριν τη δολοφονία του. Ήταν ο ίδιος που εξανάγκασε τον στρατιώτη Μάριο Τεράν να πυροβολήσει τον Γκεβάρα.

Σε συνέντευξη του το 1989 ο Ροντρίγκεζ είχε δηλώσει: «…Βγήκα κι έστειλα τον Τεράν να εκτελέσει τη διαταγή. Του είπα ότι έπρεπε να τον πυροβολήσει κάτω από το λαιμό, γιατί έπρεπε να φαίνεται ότι είχε σκοτωθεί σε μάχη. Ο τεράν ζήτησε ένα όπλο και μπήκε στο δωμάτιο με δύο στρατιώτες (…) και σημείωσα στο ημερολόγιο μου: ώρα 13.10 στις 9 Οκτώβρη του 1967».

Το 1969 του δόθηκε η αμερικανική υπηκοότητα και εντάχθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του Βιετνάμ και αργότερα (δεκαετία ’80), με την ιδιότητα και πάλι του πράκτορα της C.I.A., διαδραμάτισε ρόλο στην υπόθεση Ιράν-Κόντρα. Έχει αποδειχθεί ότι διατηρούσε στενή επαφή με τον τότε αντιπρόεδρο Τζωρτζ Μπους.

Μάριο Τεράν (Mario Terán)

Ο Μάριο Τεράν ήταν ο βολιβιανός στρατιώτης (λοχίας) που επιλέχθηκε να φέρει εις πέρας την προαποφασισμένη εκτέλεση του Τσε στη Βολιβία. Ήταν ο άνδρας που τράβηξε τη σκανδάλη δίνοντας τη χαριστική βολή στον αιχμάλωτο επαναστάτη.

Το 2006, ο Τεράν υποβλήθηκε σε εγχείρηση καταρράκτη από κουβανούς γιατρούς στη Βολιβία, στο πλαίσιο του προγράμματος «επιχείρηση θαύμα» (Operación Milagro) γιά δωρεάν περίθαλψη. Το πρόγραμμα τελεί υπό την αιγίδα των κυβερνήσεων Κούβας και Βενεζουέλας και επεκτείνεται σε όλη σχεδόν τη Λατινική Αμερική. Η επιτυχής εγχείρηση του Τεράν από τους κουβανούς γιατρούς θεωρήθηκε – δικαίως – μια ιδεολογική νίκη του Τσε. «Σάραντα χρονια αφού ο Τεράν επιχείρησε να καταστρέψει ένα όνειρο και μια ιδέα, ο Τσε επιστρέφει γιά να κερδίσει ακόμη μιά μάχη» έγραψε η εφημερίδα Γκράνμα.

Σήμερα, ο Τεράν ζει στην Παραγουάη με την οικογένεια του. Λέγεται ότι κυκλοφορεί με ψευδώνυμο, έχοντας εξασφαλίσει την προστασία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών φοβούμενος πιθανή δολοφονική απόπειρα εναντίον του.

Αλέιδα Γκεβάρα (Aleida Guevara)

Η Αλέιδα Γκεβάρα Μαρτς, γεννημένη στις 24 Νοεμβρίου 1960 στην Κούβα, είναι η πρωτότοκη κόρη του Τσε και της δεύτερης συζύγου του, της Αλεϊδα Μαρτς. Η Αλέιδα ήταν μόλις 7 χρονών όταν ο πατέρας της δολοφονήθηκε στη Βολιβία. Είναι γιατρός στο επάγγελμα και εργάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων Ουίλλιαμ Σόλερ στην Αβάνα, έχοντας κατά το παρελθόν εργαστεί στην Ανγκόλα, τη Νικαράγουα και το Εκουαδόρ. Ταυτόχρονα είναι πολιτική ακτιβίστρια με πλούσια δράση στο χώρο της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον αναπτυσσόμενο κόσμο ενώ έχει συγγράψει το βιβλίο «Chavez, Venezuela and the New Latin America». Η Αλέιδα είναι διευθύντρια του Κέντρου Σπουδών Τσε Γκεβάρα που έχει έδρα την Αβάνα.

Συνέντεξη της Δρ. Αλέϊδα Γκεβάρα στον αμερικανό σκηνοθέτη Μάικλ Μουρ.

Τζoν Λι Άντερσον (Jon Lee Anderson)

Ο Τζον Λι Άντερσον είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος-ερευνητής και αρθρογράφος του περιοδικού New Yorker. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1957. Είναι ο συγγραφέας του πλέον διάσημου βιογραφικού βιβλίου γιά τον Τσε με τίτλο «Che Guevara: A Revolutionary Life», που εκδόθηκε το 1997, ενώ η έρευνα του στη Βολιβία οδήγησε στην ανακάλυψη των λειψάνων του Γκεβάρα στο Βαλεγκράντε.

Ο Άντερσον έχει συνεργαστεί με έντυπα όπως οι New York Times και το The Nation, έχοντας δημοσιεύσει ποικίλλες ανταποκρίσεις από εμπόλεμες ζώνες συμπεριλαμβανομένων των Αφγανιστάν, Ιράκ, Ιράν, Λίβανος, Ελ Σαλβαδόρ και Ουγκάντα.

Χουάν Αλμέϊδα Βόσκε (Juan Almeida Bosque)

Ο Χουάν Αλμέιδα Βόσκε (Juan Almeida Bosque) ήταν εκ των αρχικών ηγετών της Κουβανικής Επανάστασης, σύντροφος του Τσε Γκεβάρα στον αντάρτικο αγώνα. Γεννήθηκε στις 7 Φλεβάρη 1927 στην Αβάνα. Μετά την επιτυχία της Επανάστασης, ήταν από τις εξέχουσες προσωπικότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας. Την στιγμή του θανάτου του, στις 11 Σεπτέμβρη του 2009, κατείχε την θέση του αντιπροέδρου του κουβανικού λαϊκού συμβουλίου.

Ο Βόσκε ήταν αφρικανικής καταγωγής και ο πλέον αναγνωρίσιμος αφροκουβανός επαναστάτης και πολιτικός. Είχε λάβει μέρος στην ένοπλη επίθεση στο στρατόπεδο Μονκάδα το 1953 και ήταν εκ των 82 επιβαινόντων του πλοιαρίου Γκράνμα το 1956. Για τις υπηρεσίες του στον κουβανικό λαό του είχε απονεμηθεί ο τίτλος του «Ήρωα της Δημοκρατίας της Κούβας».

Η ταφή του Βόσκε έγινε σε μαυσωλείο στο Σαντιάγκο ντε Κούβα, όπου πολέμησε με γεναιότητα τα χρόνια της επανάστασης.