14 Ιουνίου: 84 χρόνια από τη γέννηση του Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα

Ογδοντα-τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα εκείνη, στις 14 Ιουνίου 1928, που η Σέλια ντε λα Σέρνα έφερε στον κόσμο τον Ερνέστο Γκεβάρα, τον άνθρωπο που τρείς δεκαετίες αργότερα έμελλε να γίνει ο παγκόσμιος επαναστάτης, ο «Τσε». Στο βιβλίο του για τον Γκεβάρα ο γάλλος συγγραφέας Ζαν Κορμιέ αφηγείται τη γέννηση και στιγμές των παιδικών χρόνων του «ασθματικού αγοριού»:

«ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 1928, επί προεδρίας του Ιπόλιτο Ιριγκογιέν. Ο Ερνέστο Γκεβάρα, αυτός που θα γινόταν ο Τσε, δεν ήταν από τη μοίρα προορισμένος για μια στεριωμένη ζωή. Η Σέλια ντε λα Σέρνα κατεβαίνει τον ποταμό Παρανά με τον άνδρα της, τραβώντας για το Μπουένος Άιρες, όπου σκόπευε να ξεγεννήσει, μιας και οι πρώτοι πόνοι την πιάνουν στο Ροσάριο ντε Λα Φε. Κατεβαίνουν με καράβι, ένα ταξί μεταφέρει με ιλιγγιώδη ταχύτητα το ζευγάρι απ’ την αποβάθρα στους συγγενείς, κι εκεί είναι που το μωρό, που βαφτίζεται Ερνέστο, όπως ο πατέρας του, βλέπει για πρώτη φορά το φως της μέρας.

Η κληρονομικότητα του είναι πολυτάραχη: ένας παππούς χρυσοθήρας στην Καλιφόρνια, ιρλανδέζικο αίμα απ’ την πλευρά του πατέρα, βάσκικο αίμα απ’ τη μεριά της μητέρας – υπάρχει κυρίως κάποια Αλμπερτίνα Ουγκάλδε, που πεθαίνει στα είκοσι της χρόνια από κίτρινο πυρετό το 1871. Ένα ιρλανδο-βασκικό κοκτέιλ ιδιαίτερα εκρηκτικό κυλάει στις φλέβες του νεαρού βλαστού αυτής της καθωσπρέπει οικογένειας. Οι Γκεβάρα δε ριζώνουν στο Ροσάριο.

Μόλις το παιδί είναι σε θέση να ταξιδέψει ξαναπαίρνουν, κατεβαίνοντας τον ποταμό, το δρόμο για τον Ατλαντικό. Σύντομη στάση στο Μπουένος Άιρες, όπου είχαν πρωτοσυναντηθεί όταν ήταν ακόμη φοιτητές, κι έπειτα ξαναφεύγουν σ’αντίθετη κατεύθυνση μέχρι το ποταμίσιο λιμανάκι της Καραγκουατάι, όπου ο Ερνεστίτο αρχίζει να γνωρίζει τη ζωή. Ο Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς, ως μηχανικός, εξασφαλίζει ένα συμβόλαιο εκμετάλλευσης στο Άλτο Παρανά, στα σύνορα με την Παραγουάη, μια περιοχή στην οποία τα δάση παραμένουν σε μεγάλο βαθμό παρθένα και μυστηριώδη. […] Ο Ερνεστίτο κάνει τα πρώτα του βήματα μέσα σ’αυτόν τον τεράστιο και πυκνό βοτανικό κήπο, στην σκιά ενός γιγάντιου πεύκου που γέρνει πάνω απ’ το ξύλινο σπίτι που έχτισε ο πατέρας του. Στις 31 Δεκεμβρίου 1929, η οικογένεια αποκτά άλλο ένα μικρό κοριτσάκι που βαφτίζεται Σέλια, όπως η μητέρα του.

Ένα μαγιάτικο πρωινό του 1930, καθώς ετοιμάζεται να γιορτάσει τα δυο χρόνια του Τετέ, όπως φωνάζουν τον Ερνέστο, η Σέλια τον πηγαίνει για μπάνιο στον ποταμό. Βγαίνοντας απ’ το νερό, ο πιτσιρίκος τουρτουρίζει. Η απότομη αλλαγή θερμοκρασίας που μαστίζει την περιοχή αυτή της Νότιας Αμερικής στάθηκε μοιραία γι’ αυτόν. Το ίδιο κι όλας βράδυ άρχισε να βήχει. Ο γιατρός διαπιστώνει πνευμονία, που οφείλεται εν μέρει σε μια πνευμονική συμφόρηση που το νεογέννητο είχε πάθει στο Ροσάριο. Είναι η αρχή μιας κατάρας που θα βαραίνει από εδώ και μπρος την ζωή των Γκεβάρα, κι έπειτα το ίδιο το πεπρωμένο του Ερνέστο. Το άσθμα του παιδιού επιβάλλει στην οικογένεια τη νομαδική ζωή, σε αναζήτηση κατάλληλου κλίματος. Αφού η υγρασία του Άλτο Παρανά αποδείχτηκε ολέθρια, οι γονείς του αποφασίζουν να επιστρέψουν στο Μπουένος Άιρες. Νοικιάζουν ένα διαμέρισμα στον πέμπτο όροφο μιας πολυκατοικίας στην οδό Μπουσταμάντε, στη γωνία με την οδό Πένια. Αλίμονο, οι κρίσεις άσθματος δεν σταματούν για πολύ. Καινούργια έξοδος λοιπόν, με τρένο τούτη τη φορά, προς τον πιο ξηρό αέρα στους πρόποδες των Άνδεων. Φτάνοντας στην Κόρδομπα, το παιδί δείχνει ν’ ανασαίνει βαθιά και οι Γκεβάρα εγκαθίστανται στο Αργκέγιο, μια γειτονική περιοχή. Όμως μετά απο μερικές μέρες, φαίνεται πως ο καλός αέρας θεριεύει πιο πολύ το άσθμα παρά την υγεία του… Και πάλι αναχώρηση, και πάλι εγκατάσταση – σε μια Αργεντινή που μόλις γνώρισε στις 26 Σεπτεμβρίου 1930 το πραξικόπημα του στρατηγού Ουριμπούρου».

Μουσική: Manu Chao, Clandestino / Φωτογραφίες από την παιδική ηλικία του Ερνέστο.

Advertisements